4 Ζωγράφοι: Κοινός Τόπος Αφήγησης

4  Ζωγράφοι: Κοινός Τόπος Αφήγησης
Πρόσκληση εγκαινίων
Facebooktwittergoogle_plusrssinstagram

Η Αίθουσα Τέχνης «αγκάθι  – κartάλος»
 οργάνωσε και παρουσιάζει
την ομαδική έκθεση

« 4 Ζωγράφοι: Κοινός Τόπος Αφήγησης »

 

Καλλιτέχνες:

Γιάννης Διαμαντής

Χρήστος Μήτσικας

Σπύρος Στούκας

Αναστάσιος Τούντας

 

Εγκαίνια: Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2017 στις 19:30

Διάρκεια Έκθεσης: 1 – 14 Νοεμβρίου 2017

 

4 Ζωγράφοι επιλέγουν το Αγκάθι να παρουσιάσουν τη δουλειά τους χωρίς ο λόγος της κοινής τους συνύπαρξης να είναι προφανής.

Ο διάλογος που αναπτύσσετε κατά την παρουσίαση των έργων καθιστά την αιτιότητα αυταπόδεικτη, όχι μόνο μέσω της Ζωγραφικής εμπειρίας αλλά και των κοινών επί μέρους παραστάσεων θέσεων και βιωμάτων.

Η αφήγηση και ο διάλογος εναλλάσσονται και εναρμονίζονται ως οφείλουν για την ανάδειξη της αναγκαιότητας της παράλληλης δράσης του ατομικού και συλλογικού στην Τέχνη.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Ο Γιάννης Διαμάντης γεννήθηκε το 1970. Σπούδασε στον τομέα της Ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, 1995-2000, με καθηγητές τους Δ. Κοκκινίδη, Γ. Ψυχοπαίδη, Γ. Βαλαβανίδη, Μ. Σπηλιόπουλο, Μ. Μανουσάκη. Αποφοίτησε με άριστα 30/30. Σπούδασε στο Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών της Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών, 2004-2006, με καθηγητή τον Τ. Χριστάκη. Αποφοίτησε με άριστα.

Έλαβε υποτροφία από το κληροδότημα των Αδελφών Ζωσιμά, 2004-2006. Έλαβε υποτροφία από το Ίδρυμα Προποντίς, 2007-2009, για εκπόνηση καλλιτεχνικού έργου με θέμα Μυστικός Δείπνος και επιβλέποντα καθηγητή της Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών Μ. Σπηλιόπουλο. Το 2014-15 εργάστηκε ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός σε δημοσιά σχολεία.  Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

  • 2013 AΠΕΙΡΩΤΑΝ, Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων
  • 2011 Πέτρινα  Χρόνια, έκθεση ζωγραφικής, Γκαλερί Αργώ, Λευκωσία, Κύπρος
  • 2010 Memory Patterns, Πύλη Αμμοχώστου, Λευκωσία, Κύπρος
  • 2009 Μυστικός Δείπνος, C.K Art Gallery, Λευκωσία, Κύπρος
  • 2003 Πέτρινα Χρόνια, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ (ΕΠΙΛΟΓΗ)

  • 2015 «Compassion: On the phenomenology of being ill» in Berlin Bethanien”
  • 2013 Προσφορά, Σύγχρονοι Έλληνες Δημιουργοί στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα
  • 2012 Συναντήσεις: Εκλεκτικές Συγγένειες με την Τέχνη του Φαίδωνα Αναστασιάδη, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ στη Θεσσαλονίκη
  • 2011 Συναντήσεις: Εκλεκτικές Συγγένειες με την Τέχνη του Φαίδωνα Αναστασιάδη, Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2010 Ανθρώπινα Μέτρα, Αναζητήσεις της μορφής στη νεοελληνική ζωγραφική, Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων Μελίνα Μερκούρη, επιμέλεια  Ίρις Κρητικού
  • 2010 Μυστικός Δείπνος, Θεατρική παράσταση «Breath» του Becket, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Σταύρο Τσακίρη, Ίδρυμα Κακογιάννη
  • 2010 The Open Mind of Lafcadio Hearn, Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας, επιμέλεια Μεγακλής Ρογκάκος
  • 2010 International Fine Art Exhibition “World Cup” 32 Countries -160 Artists, Fifa Art Collection, South Africa, Berlin
  • 2010 Μίλα μη φοβάσαι, Χώρος Τέχνης Εικαστικές Αναζητήσεις, Αθήνα, επιμέλεια Ίρις Κρητικού
  • 2009 The Open Mind of Lafcadio Hearn, American College of Greece, επιμέλεια Μεγακλής Ρογκάκος
  • 2009 Secret Room, Thanassis Frissiras Gallery, επιμέλεια Ίρις Κρητικού
  • 2008 12 Φίλοι Καλλιτέχνες στα γραφεία της εταιρείας Post Scriptum, επιμέλεια ΛίναΤσίκουτα
  • 2008 12 Νέοι Εικαστικοί Καλλιτέχνες, Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων Μελίνα Μερκούρη, επιμέλεια Λήδα Καζαντζάκη
  • 2006 Συνομιλία με το Αρχαίο, «Νέοι δημιουργοί στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο» Αθήνα
  • 2003 Σύγχρονη έκθεση Ευρωπαϊκής Ζωγραφικής Νέων Καλλιτεχνών, Μουσείο Φρυσίρα
  • 2002 Επί των Τύπων της Ύλης, 5 Νέοι Καλλιτέχνες προτεινόμενοι από τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
  • 2001 7 Νέοι αριστούχοι απόφοιτοι της ΑΣΚΤ Αθηνών, Δημοτική Πινακοθήκη Βόλου

ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

Ολόκληρο το έργο υποδηλώνει την πάλη και την αγωνία των οικείων μου προσώπων για επιβίωση.

Τα χρησιμοποιημένα παπούτσια τους συμβολίζουν την καθημερινή τους επαφή με τη γη και τη σχέση που μοιράζονται με τη σκοτεινή «Ύλη».

Ως όργανα «εξυπηρετικά» τα παπούτσια και κυρίως ως όργανα του γένους ένδυμα, επενδυμένα, κατοικημένα, φορμαρισμένα, στοιχειωμένα με τη «φόρμα» των ποδιών που τα έχουν φορέσει, κουβαλούν τη μυρωδιά του μόχθου τους.

Η υλική φθορά τους ταυτίζεται με τη φθορά του ανθρώπινου σώματός, μέσα από την πάροδο του χρόνου, ενώ τα ζαρώματα στις επιφάνειές τους ταυτίζονται με τις ρυτίδες των προσώπων.

Το μοτίβο των παπουτσιών στο έργο είναι ένα εύρημα-σύμβολο, που δείχνει τη θέση που έχει ο καθένας στο κοινωνικό σύνολο, παρόλη την φαινομενική απουσία του ανθρώπινου σώματος.

Η μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη, επικεντρώνει το ενδιαφέρον μου, καθώς, και οι μεταμορφωτικές αλλαγές που υφίστανται τα σώματα, περνώντας από το ένα επίπεδο στο άλλο, τη στιγμή που επιθυμούν να κινηθούν σε κάποιες διαστάσεις του χωροχρόνου και να αντικρίσουν το «Φως» τον «Εν» Θεό, την «Αρχή» του παντός.

Τοποθετώντας τα παπούτσια μου, μπροστά στο τραπέζι με το λευκό πανί, τα αφήνω «υπό κρίση». Τα πραγματικά, χρησιμοποιημένα και φθαρμένα, παπούτσια μου, μαρτυρούν τους δρόμους που άφησα πίσω μου και γίνονται «σύμβολο πεζοπορίας» για τους καινούριους δρόμους που ανοίγονται μπροστά μου, και του «Ιδανικού μιας ζωής αντιληπτής ως προσκύνημα, ως αέναης ανταλλαγής εμπειριών».

Μέσα σ’ αυτή την ανοδική πορεία ανοίγεται ένας ολόκληρος κόσμος στοχασμών και αναζητήσεων. Η πορεία αυτή πραγματοποιείται στο νοητικό επίπεδο.

Επάνω στο τραπέζι τίθεται το θέμα προς τα πού πρέπει να κινηθεί η «Ύλη». Η παρουσία των παπουτσιών μεταμορφώνεται μέσω της τέχνης και από την υλική της υπόσταση ξεφεύγει, μπαίνει σ’ ένα χώρο νοητικό όπου μόνο εκεί μπορεί εντέλει να αποκαλύψει το «Είναι» της και την «Αλήθεια» της ως αυτή έχει.

Η τέχνη προσδίδει σε ένα αντικείμενο αυτό που δεν έχει, το αποτυπώνει και το σταθεροποιεί στη μνήμη, τοποθετώντας το σε ένα χώρο νοητικό όπου εκεί μπορεί να μετακινηθεί και να μεταμορφωθεί. Η τέχνη γίνεται γέφυρα, που συνδέει τον υλικό μας κόσμο με το θεϊκό, αποτυπώνοντας τις μορφές των παπουτσιών, σταθεροποιεί την «Αλήθεια» τους και εξετάζει την πορεία τους.

Ζωγραφίζοντας τα χρησιμοποιημένα παπούτσια των οικείων μου προσώπων, πάνω σε λευκό χαρτί και στρέφοντάς τα προς το θεατή τα εκλαμβάνω όπως και ο Meyer Schapiro για το έργο του Van Gogh, ως προσωπογραφίες που μοιάζουν να μας αντικρίζουν με την τόσο πραγματική τους όψη, ώστε να πρόκειται για πραγματικά πορτρέτα.

Τα έργα αυτά έχουν στόχο να σταθεροποιηθεί η «Αλήθεια» μέσα στη μορφή, που στην προκειμένη περίπτωση, είναι τα παπούτσια. Ένα ζευγάρι παπούτσια μέσα στο έργο τέχνης σταθεροποιείται μέσα στη «Φωτεινότητα» του «Είναι» του.

Το «Φως» επομένως, είναι εκείνο που γεννά τις εικόνες και μας τις φανερώνει.

Αυτή η αέναη σχέση φωτός και σκιάς είναι, μια αποκαλυπτική σχέση εμπειριών και μνημών που γεννιέται μέσα από τη συνεχή πάλη του «φωτός», να φωτίσει το βαθύ σκοτάδι της «Ύλης», για να μπορέσει στην πορεία της η ψυχή να επιστρέψει στην αρχική προέλευσή της και να αντικρίσει την ουσία της τον «Εν» Θεό, το «Απόλυτο Φως».

Φθάνοντας εντέλει τα παπούτσια στο «Φως» κινούνται νοητικά προς άλλη κατεύθυνση. Καθώς η «Ύλη» τους φωτίζεται αλλάζει πορεία και αφήνει πίσω της την σκοτεινή υπόστασή της. Γι’ αυτό έχω ζωγραφίσει τα παπούτσια και από την πίσω μεριά τους.

Ο «ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ» ως συμβολική συνάντηση του ανθρώπου με τον «Εν» Θεό, ως συνάντηση της «Ύλης» με το «Φως» είναι ανοιχτός στον καθένα από εμάς.

 


ΣΠΥΡΟΣ ΣΤΟΥΚΑΣ

O Σπύρος Στούκας γεννήθηκε στo Αλύκο της Ήπείρου.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Γιάννη Ψυχοπαίδη (1997-2003) και χαρακτική με καθηγητή τον Γιάννη Παπαδάκη (2000-2002).

 

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

  • 2012 ΕΚΦΡΑΣΗ – Γιάννα Γραμματοπούλου
  • 2009 ΕΚΦΡΑΣΗ – Γιάννα Γραμματοπούλου
  • 2006 ΕΚΦΡΑΣΗ – Γιάννα Γραμματοπούλου
  • 1995 ΚΑΛΥΜΝΟΣ – Ναυτικό Μουσείο
  • 1994 Πνευματικό κέντρο δήμου Βάρης
  • 1992 ΚΑΛΑΜΑΤΑ – Πνευματικό κέντρο

 

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ (ΕΠΙΛΟΓΗ)

  • 2015 Σαγκάη Έκθεση Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης
  • 2015 Σλοβενία Bienale CASTRA
  • 2014 TITANIUM
  • 2013 TITANIUM. 2011 TITANIUM YIAYANNOS GALLERY
  • 2009 Τεχνόπολις, «Η ανθρώπινη μορφή στην Τέχνη»
  • 2009 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – 2η Μπιενάλε «Πανόραμα Ελληνικής Χαρακτικής»
  • 2008 Τεχνόπολις, «Πανόραμα Ελληνικής Χαρακτικής»
  • 2008 ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ – Έκθεση Ηπειρωτών Καλλιτεχνών
  • 2007 ΕΚΦΡΑΣΗ – Γιάννα Γραμματοπούλου
  • 2006 ΕΚΦΡΑΣΗ – Γιάννα Γραμματοπούλου
  • 2006 ΙΜΣ ΔΑΜΑΣΚΟΣ – ΑΛΕΠΟ Συρία
  • 2004 TITANIUM YIAYANNOS GALLERY
  • 2003 ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ έκθεση αποφοίτων ΑΣΚΤ
  • 2002 Art ΑΕΝΑΟΝ Βισμπάντεν
  • 2002 MARIS HOTELS
  • 2002 Πρώτη Μπιενάλε φοιτητών ΑΣΚΤ
  • 1991 ΛΕΥΚΑΔΑ Β Πανεπτανησιακή έκθεση ζωγραφικής

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.